دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۸۹
مولوی
گر من بدر سرای تو کم گذری
از بیم غیوران تو باشد حذرم
تو خود به دلم دری چو فکرت شب و روز
هرگه که ترا جویم در دل نگرم