دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۷۹
مولوی
گردان به هوای یار چون گردونیم
ایزد داند در این هوا ما چونیم
ما خیره که عاقلان چرا هشیارند
وانان حیران که ما چرا مجنونیم