دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۷۷
مولوی
گر جنگ کند به جای چنگش گیرم
ور خوار کنم بنام و ننگش گیرم
دانی بر من تنگ چرا می گیرد
تا چون ببرم آید تنگش گیرم