دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۷۴
مولوی
گر باده نهان کنیم بو را چه کنیم
وین حال خمار و رنگ و رو را چه کنیم
ور با لب خشک عشق را خشک آریم
این چشمهٔ چشم همچو جو را چه کنیم