دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۶۴
مولوی
عشق است قدح وز قدحش خوشحالم
او راست عروسی و منش طبالم
سوگند بدان عشق که بطال گر است
کانروز که طبال نیم بطالم