دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۵۹
مولوی
صد نام زیاد دوست بر ننگ زدیم
صد تنگ شکر بدین دل تنگ زدیم
ای زهرهٔ ساقی دگر لاف نماند
کز سور قرابهٔ تو بر سنگ زدیم