دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۵۵
مولوی
شاعر نیم و ز شاعری نان نخورم
وز فضل نلافم و غم آن نخورم
فضل و هنرم یکی قدح میباشد
وان نیز مگر ز دست جانان نخورم