دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۵۴
مولوی
شادی کردم چو آن گهر شد جفتم
چون موج ز باد بود خود آشفتم
آشفته چو رعد سر دریا گفتم
چون ابر تهی بر لب دریا خفتم