دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۵۲
مولوی
سر در خاک آستان تو نهم
دل در خم زلف دلستان تو نهم
جانم به لب آمده است لب پیش من آر
تا جان به بهانه در دهان تو نهم