دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۴۹
مولوی
زینگونه که من به نیستی خرسندم
چندین چه دهید بهر هستی پندم
روزیکه به تیغ نیستی بکشندم
گریندهٔ من کیست بر او می خندم