دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۴۰
مولوی
رفتی و ز رفتن تو من خون گریم
وز غصهٔ افزون تو افزون گریم
نی خود چو تو رفتی ز پیت دیده برفت
چون دیده برفت بعد از او چون گریم