دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۰۸
مولوی
چون تاج منی ز فرق خود افکندیم
اینک کمر خدمت تو بربندیم
بسیار گریستیم و هجران خندید
وقت است که او بگرید و ما خندیم