دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۰۷
مولوی
چندانکه به کار خود فرو می بینم
بی دیده گی خویش نکو می بینم
با زحمت چشم خود چه خواهم کردن
اکنون که جهان به چشم او می بینم