دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۸۷
مولوی
بیگاه شد وز بیگهی من شادم
امشب قنق است یار فرخ زادم
روز و شب دیگر است در عشق مرا
من زین شب و زین روز برون افتادم