دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۷۹
مولوی
بر میکده وقف است دلم سرمستم
جان نیز سبیل جام می کردستم
چون جان و دلم همی نمی پیوستند
آن هر دو بوی دادم از غم رستم