دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۶۹
مولوی
بازآمد و بازآمد ره بگشائیم
جویان دلست دل بدو بنمائیم
ما نعره زنان که آن شکارت مائیم
او خنده کنان که ما ترا میپائیم