دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۶۷
مولوی
با درد بساز چون دوای تو منم
در کس منگر که آشنای تو منم
گر کشته شوی مگو که من کشته شدم
شکرانه بده که خونبهای تو منم