دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۶۱
مولوی
ای دل ز جهانپان چرا داری بیم
حق محسن و منعم و کریمست و رحیم
تیر کرمش ز شصت احسان قدیم
در حاجت بنده میکند موی دو نیم