دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۵۶
مولوی
ای از تو برون ز خانه ها جای دلم
وی تلخی رنجهات حلوای دلم
ما را ز غمت شکایتی نیست ولیک
خوش آیدم آنکه بشنوی وای دلم