دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۳۹
مولوی
از هرچه که آن خوشست نهی است مدام
تا ره نزند خوشی از این مردم عام
ورنه می و چنگ و روی زیبا و سماع
بر خاص حلال گشت و بر عام حرام