دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۲۹
مولوی
از خویش خوشم نی نباشد خوشیم
از خود گرمم نه آب و نی آتشیم
چندان سبکم به عشق کاندر میزان
از هیچ کم آیم دو من ار برکشیم