دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۱۱
مولوی
آن خوش سخنان که ما بگفتیم به هم
در دل دارد نهفته این چرخ به خم
یکروز چو باران کند او غمازی
بر روید سر ماز صحن عالم