دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۹۸
مولوی
عشقی به کمال و دلربائی به جمال
دل بر سخنو زبان ز گفتن شده لال
زین نادره تر کجا بود هرگز حال
من تشنه و پیش من روان آب زلال