دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۷۴
مولوی
خندید فرح تا بزنی انگشتک
گردید قدح تا بزنی انگشتک
بنمودت ابروی خود از زیر نقاب
چون قوس قزح تا بزنی انگشتک