دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۶۷
مولوی
ای داروی فربهی و جان عاشق
فربه ز خیال تو روان عاشق
شیرین ز دهان تو دهان عاشق
جان بنده ات ای جان و جهان عاشق