دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۳۹
مولوی
رفت آنکه نبود کس به خوبی یارش
بی آنکه دلم سیر شد از دیدارش
او رفت و نماند در دلم تیمارش
آری برود گل و بماند خارش