دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۳۱
مولوی
چون رنگ بدزدید گل از رخسارش
آویخت صبا چو رهزنان بردارش
بسیار بگفت بلبل و سود نداشت
تا بو که صباا به جان دهد زنهارش