دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۱۷
مولوی
ای کرده به پنج شمع روشن هر شش
ای اصل خوشی و هرچه داری همه خوش
تا چند چو الحمد مرا می خوانی
همچون بقره بگیر گوش من و کش