دیوان شمس - رباعیات

این ابیات فضایی سرشار از شور و سرزندگی را ترسیم می‌کنند که در آن پیوند میان زیبایی‌های طبیعت و اوصاف دلبرانه معشوق به زیبایی به تصویر کشیده شده است. شاعر با تکیه بر عناصر لذت‌بخشِ حسی، دنیایی از طراوت و شیرینی را به تصویر می‌کشد که در آن همه چیز، از ظاهر معشوق تا حال‌وهوای فصل بهار، مایه آرامش و سرور است.

مفهوم کلی شعر، ستایشِ لحظاتِ عاشقانه و تأکید بر این نکته است که حضور معشوق در زندگی، همان‌گونه که بهار به طبیعت جان می‌بخشد، روح انسان را تازه و کام او را شیرین می‌سازد.