دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۰۷
مولوی
ناگه بزدم دست بسوی جیبش
سرمست شدم ز لذت آسیبش
دستم نرسید سوی جیبش اما
المنة الله که بر دم سیبش