دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۹۱
مولوی
آن دل که من آن خویش پنداشتمش
بالله بر هیچ دوست نگذاشتمش
بگذاشت بتا مرا و آمد بر تو
نیکو دارش که من نکو داشتمش