دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۹۰
مولوی
آتش در زن بگیر پا در کویش
تازه نبرد هیچ فضول سویش
آن روی چو ماه را بپوش از مویش
تا دیدهٔ هر خسی نبیند رویش