دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۸۲
مولوی
دلدار چنان مشوش آمد که مپرس
هجرانش چنان پر آتش آمد که مپرس
گفتم که مکن گفت مکن تا نکنم
این یک سخنم چنان خوش آمد که مپرس