دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۷۶
مولوی
از حادثهٔ جهان زاینده مترس
وز هرچه رسد چو نیست پاینده مترس
این یکدم عمر را غنیمت میدان
از رفته میندیش وز آینده مترس