دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۷۱
مولوی
هین وقت صبوحست میان شب و روز
غیر از مه وخورشید چراغی مفروز
زان آتش آب گونه یک شعله برآر
در بنگه اندیشه زن و پاک بسوز