دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۶۹
مولوی
میگوید مرمرا نگار دلسوز
میباید رفت چون به پایان شد روز
ای شب تو برون میای از کتم عدم
خورشید تو خویش را بدین چرخ بدوز