دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۶۲
مولوی
مائیم و دمی کوته و سودای دراز
در سایهٔ دل فکنده دو پای دراز
نظاره کنان بسوی صحرای دراز
صد روز قیامت است چه جای دراز