دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۵۰
مولوی
درد تو علاج کس پذیرد هرگز
یا از تو مراد میگریزد هرگز
گفتی که نهال صبر در دل کشتی
گیرم که بکاشتم بگیرد هرگز؟