دیوان شمس - رباعیات

من مانند باز شکاریِ بلندپروازی بودم که از عالم معنا و اسرار الهی به این جهان فرود آمده بودم، به این امید که از این سراشیبیِ فرود و گرفتار شدن در دنیای مادی، دوباره به سوی اوج و جایگاه اصلی خود بازگردم.

در این جهانِ خاکی، کسی را نیافتم که محرمِ راز و هم‌دلِ من باشد؛ به همین سبب، از همان دری که واردِ این عالم شده بودم، دوباره به سویِ اصل و مبدأِ خویش بازگشتم.