دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۴۰
مولوی
ای کرده ز نقش آدمی چنگی ساز
جانها همه اقوال تو از روی نیاز
ای لعل لبت توانگری عمر دراز
یک هدیه از آن لعل به قوال انداز