دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۳۳
مولوی
ای جان لطیف بیغم عشق مساز
در هر نفسش هزار روزه است و نماز
پیداست سراپا همه سودا و مجاز
آخر به گزاف نیست این ریش دراز