دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۱۰
مولوی
گفتم بنما که چون کنم بمیر
گفتم که: شد آب روغنم گفت بمیر
گفتم که شوم شمع من پروانه
ای رو تو شمع روشنم گفت بمیر