دیوان شمس - رباعیات

ای کسی که در جستجوی سماع و حال معنوی هستی، شکم خود را از طعام خالی نگه دار؛ چرا که همان‌گونه که نی تنها زمانی ناله‌ای حزین و گیرا سر می‌دهد که میان‌تهی باشد، انسان نیز زمانی به حقیقت می‌رسد که از خواهش‌های مادی تهی شود.

هنگامی که شکم خود را از غذاهای گوناگون و لذیذ پر می‌کنی، دیگر مجالی برای دریافت فیضِ معنوی و لذتِ پیوند با جانان باقی نمی‌ماند و از لذتِ والایِ وصال محروم می‌مانی.