دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۶۲
مولوی
یاریکه مرا در غم خود می بندد
غمگینم از آنکه خوشدلم نپسندد
چون بیند او مرا که من غمگینم
پنهان پنهان شکر شکر می خندد