دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۴۵
مولوی
هر شب که ز سودای تو نوبت بزنند
آن شب همه جان شوند هرجا که تنند
در چادر شب چه دختران دارد عشق
گر غم آید سبلت و ریشش بکنند