دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۴۲
مولوی
هر دل که بسوی دلربائی نرود
والله که بجز سوی فنائی نرود
ای شاد کبوتری که صید عشق است
چندانکه برانیش بجائی نرود