دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۳۹
مولوی
هر جا به جهان تخم وفا برکارند
آن تخم ز خرمنگه ما می آ رند
هرجا ز طرب ساز نی بردارند
آن شادی ماست آن خود پندارند