دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۲۷
مولوی
من بندهٔ یاری که ملالش نبود
کانرا که ملالست وصالش نبود
گوئیکه خیالست و ترا نیست وصال
تا تیره بود آب خیالش نبود