دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۱۶
مولوی
مرغ دل من ز بسکه پرواز آورد
عالم عالم جهان جهان راز آورد
چندان به همه سوی جهان بیرون شد
کاین هر دو جهان به قطره ای باز آورد