دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۰۹
مولوی
هر لحظه میی به جان سرمست دهد
تا جان و دلم به وصل پیوست دهد
این طرفه که یک قطرهٔ آب آمده است
تا دریای پر گهرش دست دهد